13 Şubat 2014 Perşembe

Mini Town

Minik bir çocuk kasabasını birkaç blogda görmüş ve merak etmiştik. Yeğenler geldiğinde ise onları götürme bahanesiyle bizde keşfetmiş olduk. Öyleki onları oynatalım derken bizoyun oynarken bulduk kendimizi. Bir de haftaiçin erken bir saatte gittiğimizden kimsecikler yoktu. Bartu daha küçük olduğu için pek ilgisini çekmez diye düşünüyordum ama o bile oynadı.

Web adresi için tık tık

9 Şubat 2014 Pazar

Tabiat Tarihi Müzesi


Tabiat Tarihi Müzesi, okul çağı çocukları için mükemmel bir eğitim mekanı. Dinazor iskeletlerinden, doğal yaşam canlandırmalarına, gezegenlerden, deniz canlılarına, ağaç ve hayvan fosillerine kadar bir çok şey sergileniyor.

Harikalar Diyarı



Dibimizde Harikalar Diyarı var ama misafirlerimiz olmasa gidemeyeceğiz. Oğlumdan çok biz eğlendik ama onunda anlayıp zevk alacağı zaman yine geliriz 

9 Aydan Sonra Beslenme



Beslenme Kuralları:

1- Lezzet: 9 aydan sonra çocukları lezzetle tanıştırıyoruz. Çünkü tat duyguları olgunlaşıyor. Tuz iyotlu olduğundan ve büyüyen beynin iyot ihtiyacı olduğundan tuza başlanır ve yemek ocaktan inip soğuyunca bir tutam atılr. (Sıcakta iyot kayboluyor) Tuz mutfağın en serin ve ışık almayan yerinde saklanır.

Aynı zamanda, sabah kahvaltılarında çok az tahin eklenmiş pekmez karışımlarına ekmek batırılıp verilebilir.

KİTAP: O Tabak Bitecek Mi?


Tamda oğlumun beslenmesi ve gelişimi ile ilgili sıkıntılı zamanımda çıktı bu kitap karşıma. Aslında benim felsefeme yakın bir görüşü savunuyor. Biz Türk anneleri olarak tamamen bebeğe bırakamasak da mümkün mertebe kendi kendine yemesi için teşfik etmeye çalıştım oğlumu. Gelişim bozukluğu falan diyerek bizi korkutan doktora gidene kadar ne kadar yiyeceğine, ne zaman yiyeceğine çoğunlukla Bartu karar verdi. Resmen miladımız olan şu doktor yüzünden (Konu ile ilgili link) oğluma bir an güvenmeyi bırakmıştım ki kitap imdadıma yetişti.
Teşhisin yanlışlığı ile rahatlasak da,  mama sandalyesine oturmamak için ayak direten ve ağlamaktan bitap düşen oğlumun ile resmen karşılıklı işkence çektik. Oysa Bartu öyle yemeyen bir çocukda değildi. Hem emmiş, hem de ek gıdaya sorunsuz geçmişti. Öyle ki ilk günlerden itibaren sürekli eline birşeyler vermiş ve kendi kendine yemesi için desteklemiştim. Kitapta tamamen bebeğin kendi kendine yiyebileceği yazılsa da ben klasik bir Türk kadını olarak ayrıca kendim de bir taraftan besledim. Su içmeye de direk bardaktan başdı Bartu. Bir suluk aldım ama o suluktan az az gelen su hiç hoşuna gitmedi. Onun eline göre küçük bardaklara koyduğum suyu döke saça kendisi içmekten aldığı zevki anlatamam :). 7 aylık olduğunda sıvıları bardakla içerken katıları eline veriyordum arada da kaşıkla ağzına tıkıştırıyordum. Kitaba göre buna gerek yok ama gel birde bunu doktora anlat. Emzirmemissin,beslememissin falan diyerek beni berbat bir anne gibi hissetmemi sağladığı için hiç affetmeyeceğim kendisini zaten. Bu kitabı ve bunun gibi birkaç kitabıda kendisine hediye göndereceğim, okumaya ihtiyacı var :(

KİTAP: Unutkan Erkekler "Hadi"leyen Anneler


Kitabın adını okur okumaz bu kitaba bir göz atmalıyım dediğim bir kitap. İçinde küçük küçük köşe yazılarından notlar var. Uzun uzun açıklamalar yok, yalnızca konunun özü yer aldığı için bir çırpıda okuduğum bir kitap oldu. 

Aşağıda kitap ile ilgili bazı başlıklar mevcut.