11 Ekim 2013 Cuma

Yeni nesil süt annelik




Annemin göğüsler, ben doğduğumda şişmişler şişmişler ama süt vermemişler. Sonradan süt geldiğinde ise ben emmemişim. Tüm bu sıkıntılar nedeniyle "bir damla bile anne sütü almadın" der annem. 

Annemle gebelik serüvenlerimiz o kadar çok benziyor ki oğlumda benimle aynı kaderi paylaşacak diye çok korktum. Aslında korktuğum da başıma geldi. İlk günler az gelen sütüm sonradan coştu. O kadar çok geldi ki oğlum ikinci göğüse geçmeyi bırakın bir memeyi bile boşaltamıyordu. Memelerden süt fışkırdıkça annemin anlattıkları çınlıyordu kulağımda.

 " Bir ara öyle çok sütüm geldi ki memeler doldu taştı, sonra da sütüm kesiliverdi" 


Annemin hikayelerinden yola çıkarak süt pompasını önceden almıştım zaten. Bende durmadan sağdım. Sağdığımı poşetlerde dondurdum. Her an süt kesilecek korkusu ile her bir damlasını bile titizlikle poşetledim. Sağdığım şişenin içindekiler iyice aksın, bir damla bile kalmasın diye şişeyi çevirmiş beklediğimi bilirim :) 

Öyle ki ilk ay bazen sağdığım sütten verdiğimiz oluyordu oğluma. Eşim sütün sıcaklığını kontrol etmek için sütü bileğine fışkırtarak döktüğünü görünce carlamıştım. "Ben o sütleri ne zorlukla üretiyorum, hadi ürettim ne zorluklarla sağıyorum" diye. 

Teknolojinin sayesinde benim kaderim anneminki ile oğlumun kaderi ise benimki ile aynı olmadı çok şükür. Süt üretimi arz-talep meselesi nede olsa. Annem sütünü boşaltamadığı için kaybetti sanırım. Ben şanslıydım. Ki gerçekten de kolay değil emzirme süreci. Gebeliğim süresince hikayeler hep doğum üzerine anlatıldı. Oysa emzirmek çok ayrı bir sanat aslında. Annemden bildiğim halde emzirme üzerinde fazla durmamıştım ta ki doğum yaptıktan sonra oğlumu emzirmek için kucağıma verene kadar. O zamana kadar az çok çıkan meme uçlarımın içe kaçması, çatlak, ağrı, acı, iki mastit hikayesi, meme uçlarında egzema gibi bir çok sıkıntı ile geçti ilk üç ay. Oysa 4-5 saat içinde doğum yapmış ve doğum sürecinde gıkımı bile çıkarmamıştım. Ama emzirme sonrası göğsümden sırtıma kadar vuran ağrılar ile kıvranırken hüngür hüngür ağladığımı biliyorum. ilk mastit olduğumda ise bir göğsümün yarısının süt kanallarını kaybettim. Sol göğsümümün sağ tarafındaki süt kanalları çalışmıyor artık. 

Oğlum şimdi 6.5 aylık ve hala emziriyorum. Ve bunu söylemekten de gurur duyuyorum. 

Bu nedenle anne sütünün değerini çok iyi biliyorum. Bu nedenle o kadar sütün çöpe gitmesine gönlüm razı olmadı. Umarım bir bebeği mutlu edebilirim.

ANNE

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder