26 Haziran 2013 Çarşamba

Konuştum. anlattım, istedim, bekledim!…




Jestler bekledim altüst olmuş midemin yarattığı kafa bulanıklığımı birkaç dakikalığına unutturacak, her saniye beni başka başka duygular içine sürükleyen kalbimdeki tufanı anlıkta olsa unutturacak şeyler. Güzel sözler duymak için neler neler yapmadım ki fark bile etmediği şeyler.

Konuştum. anlattım, istedim, bekledim…

Sonunda kendi kendime mutlu olmanın yollarını aradım.  Duygularımı, hislerimi anlatmak için resimler yaptım, astım her yere gebeliğimi hatırlatsın diye. Kendime hamile tshirtleri tasarladım. "meslek tahminleri" adlı tasarımımla kime çekerse bebeğimizin nasıl olacağını anlatmaya çalıştım ince bir mükte ile. 
Anlamadı.
Tshirtlerin sırtına kanatlar koydum. Anne olmanın şimarıklığı ile meleklik mertebesine yücelttim kendi kendimi. Uçmayı hep sevmişimdir. Hep uçarım. Bazen hayallerim, bazen kafam uçar. Mutluluktan da uçarım, fikirlerimle ve çizimlerimle de uçarım. Kimsenin görmediği kanatlarım vardır melek olmasamda, ben hep uçarım. Artan ağırlığıma, kocaman göbişimin neden olduğu denge şaşmasına rağmen yine uçuyorum mutluluktan ama buruk, eksik. Bir kanat da eşimde taksın isterdim daha yükseklere çıkayım diye.

Vazgeçtim artık onuda hamile bırakmaya çalışmaktan. Zaten oğlumun doğumuna günler kalmışken bir anlamı da kalmamıştı artık. Anladım kocam kısırdı ve asla hamile kalamayacaktı. Asla "hamileyiz" diyemeyecektim ve o bir çok diğer babalar gibi hamile kalmadan baba olacaktı.

ANNE

2 yorum:

  1. Bebek karnına ilk düştüğü anda anne olunur babalarsa kucağına almadan baba olmaz hatta minik diye kucağına almaktan bile cekinir

    YanıtlaSil